ប៊ិញធន់ (Bình Thuận) គឺជាខេត្តមួយនៅភាគខាងត្បូងឆ្នេរកណ្តាលនៃប្រទេសវៀតណាម ដែលមានចម្ងាយប្រហែល ២០០ គីឡូម៉ែត្រ ភាគខាងជើងទីក្រុងហូជីមិញ។ ទឹកទន្លេហូរចេញពីតំបន់ខ្ពង់រាប ហើយហូរចាក់ចូលទៅក្នុងមហាសមុទ្រ។ ដីកសិកម្មមានជីជាតិ និងសម្បូរបែប។ ព្រៃឈើគ្របដណ្តប់ពាក់កណ្តាលខេត្ត ដោយលាក់បំពួននូវផ្លូវភ្នំដ៏កោងបត់បែន និងប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីដ៏អាថ៌កំបាំង។

មានអ្វីៗគ្រប់យ៉ាងបន្តិចបន្តួចនៅក្នុងខេត្តប៊ិញធន់៖ វាលស្មៅលាតសន្ធឹងធំល្វឹងល្វើយសម្រាប់ការបោះជំរំ, ប្រាសាទបុរាណចាមសម្រាប់ការរុករក, ឧទ្យានជាតិសម្រាប់ការដើរព្រៃ និងបារសម្រាប់អ្នកទេសចរស្ពាយកាតាបដើម្បីបង្កើតមិត្តភាពជាមួយអ្នកធ្វើដំណើរដូចគ្នា។ ប៉ុន្តែខេត្តដ៏ស្ងួតហួតហែងមួយនេះត្រូវបានគេស្គាល់ច្បាស់បំផុតតាមរយៈឆ្នេរសមុទ្រ និងអាកាសធាតុដ៏ល្អអំណោយផលរបស់វា។ សូមមកកម្សាន្តក្នុងអំឡុងរដូវប្រាំងចន្លោះខែវិច្ឆិកា និងខែមេសា ដើម្បីទទួលបានខ្យល់អាកាសកក់ក្តៅ និងមេឃស្រឡះល្អ ប៉ុន្តែការពិតគឺថា នៅទីនេះសឹងតែគ្មានភ្លៀងធ្លាក់ឡើយ សូម្បីតែនៅក្នុងរដូវដែលមានភ្លៀងធ្លាក់ច្រើនក៏ដោយ។

អាកាសធាតុតែងតែសមស្របសម្រាប់ការគេងហាលថ្ងៃ និងហែលទឹកលេងនៅក្នុងខេត្តប៊ិញធន់។ ខាងក្រោមនេះជាឆ្នេរសមុទ្រដ៏ល្អបំផុតចំនួនប្រាំនៅក្នុងខេត្តនេះ។

---

ឆ្នេរ Bai Rang

ឆ្នេរ Bai Rang គឺជាឆ្នេរមួយក្នុងចំណោមឆ្នេរដែលត្រូវបានអភិវឌ្ឍន៍ និងងាយស្រួលធ្វើដំណើរទៅដល់បំផុតនៅក្នុងខេត្តនេះ។ មានចម្ងាយត្រឹមតែ ១៥ គីឡូម៉ែត្រពីកណ្តាលតំបន់ Mui Ne ឆ្នេរ Bai Rang ស្ថិតនៅកោងដូចប៊ូមឺរ៉ាំងក្រោមម្លប់ភ្នំ ដោយមានឆ្នេរខ្សាច់ពណ៌លឿងទន់ល្វើយ ខណ្ឌដាច់ពីព្រៃឈើដ៏ក្រាស់ឃ្មឹកតាំងពីបុរាណកាលនៅលើកូនភ្នំ។ ជួរភ្នំដែលមានពណ៌បៃតងខ្ចីទាំងនេះព័ទ្ធជុំវិញឆ្នេរសមុទ្រប្រៀបដូចជាការឱបក្រសោបការពារ បង្កើតបានជាឆកសមុទ្រដ៏ស្ងប់ស្ងាត់ រាក់ និងមានរបាំងការពារ ដែលទឹកសមុទ្រនៅទីនោះមានភាពថ្លាឈ្វេង ដោយសារគ្មានការរំខានពីកករដី។

ទោះបីជាមើលទៅមានភាពរស់រវើកពីខាងក្រៅក៏ដោយ ពាក្យថា Bai Rang បកប្រែចំៗមានន័យថា «ឆ្នេរងាប់» ដោយសារតែវាសម្បូរទៅដោយផ្កាថ្មដែលងាប់ និងឡើងពណ៌ស។ ការមុជទឹក snorkeling គឺជាវិធីដ៏ល្អបំផុតក្នុងការរុករកពិភពក្រោមទឹកដ៏អស្ចារ្យដែលប្រែជាថ្មទាំងនេះ ប៉ុន្តែទឹកសមុទ្រមានភាពថ្លាខ្លាំង ដែលយើងអាចមើលឃើញពួកវានៅក្រោមបាតជើងនៅពេលគ្រាន់តែដើរលុយទឹកកម្សាន្ត។

ឆ្នេរ Bai Rang នៅតែរក្សាបាននូវទម្រង់ជាសហគមន៍នេសាទជាចម្បង និងជាកន្លែងទាក់ទាញដែលមិនគួររំលងនៅក្នុងទីក្រុង។ ពេលវេលាដ៏ល្អបំផុតដើម្បីចំណាយពេលនៅក្នុងភូមិនេសាទគឺនៅពេលព្រលឹម ឬពេលល្ងាច។ ការដើរលំហែរកាយតាមដងផ្លូវក្រោមពន្លឺថ្ងៃដ៏ស្រស់បំព្រង គយគន់អ្នកនេសាទត្រឡប់មកពីនេសាទពីចម្ងាយ ទូកដែលផ្ទុកទៅដោយគ្រឿងសមុទ្រស្រស់ៗ និងសំឡេងអ្នកទិញអ្នកលក់នៅក្នុងភូមិ គឺប្រៀបដូចជាតន្ត្រីដ៏ពីរោះរណ្តំត្រចៀក។ ក្នុងអំឡុងពេលទស្សនានៅពេលល្ងាច អ្នកនឹងបានសម្រាកលម្ហែកាយនៅមាត់ឆ្នេរ គយគន់ថ្ងៃលិច និងភ្លក្សរសជាតិគ្រឿងសមុទ្រដ៏ឈ្ងុយឆ្ងាញ់ដែលចម្អិនដោយអ្នកស្រុកផ្ទាល់។

_{ប្រភព៖ អ៊ីនធឺណិត}

ឆ្នេរ Thuan Quy

ឆ្នេរ Thuan Quy មានលក្ខណៈផ្ទុយស្រឡះពីឆ្នេរ Bai Rang ដោយវាជាតំបន់ទេសភាពព្រៃផ្សៃ និងដាច់ស្រយាលដែលមិនទាន់រងឥទ្ធិពលពីការអភិវឌ្ឍធំដុំនៅឡើយ។ ផ្លូវដែលឆ្ពោះទៅកាន់ឆ្នេរសមុទ្រត្រូវឆ្លងកាត់ដីកសិកម្ម ចំការ និងវាលស្រែដ៏ល្វឹងល្វើយ ដែលចុងក្រោយបង្អស់ត្រូវជំនួសដោយដើមឈើជាច្រើនមុននឹងទៅដល់ឆ្នេរខ្សាច់។

ហួសពីឆ្នេរសមុទ្រទៅ មានទម្រង់ថ្មដុះគរលើគ្នាជាច្រើនដែលមានទំហំ រូបរាង និងពណ៌ខុសៗគ្នា។ ផ្ទាំងថ្មធំៗទាំងនេះមានគែមមូលៗដែលកកើតឡើងពីការច្រោះ និងការសឹកដោយសារទឹកអស់រយៈពេលជាច្រើនសតវត្សមកហើយ ដោយលេចចេញពីដីមានពណ៌ត្នោតលឿងដូចជាឆ្អឹងត្រគាក និងឆ្អឹងស្មា។ ថ្មខ្លះបានប្រែរូបរាងទៅជាប្លែកៗទៅតាមពេលវេលា ដោយសូមកុំភ្លេចក្រឡេកមើល «ព្រះហស្តព្រះពុទ្ធ» (Hand of Buddha) ដែលជាទីសម្គាល់ដ៏ល្បីល្បាញប្រចាំតំបន់។

ឆ្នេរ Thuan Quy ពេញនិយមនៅថ្ងៃចុងសប្តាហ៍ ប៉ុន្តែក្រៅពីនោះគឺស្ទើរតែគ្មានមនុស្សឡើយ។ អ្នកអាចបោះជំរំនៅទីនេះបាន ហើយថ្ងៃធម្មតាក្នុងសប្តាហ៍គឺស័ក្តិសមបំផុត។ ក្រៅពីពេលព្រលឹមស្រាងៗរបស់ក្រុមអ្នកនេសាទ ពិភពលោកនៅទីនេះមានភាពស្ងប់ស្ងាត់ និងពោរពេញដោយផ្កាយរះព្រោងព្រាត ដែលល្អឥតខ្ចោះសម្រាប់ការសម្រាកលម្ហែកាយបែបតំបន់ត្រូពិក។

_{ប្រភព៖ អ៊ីនធឺណិត}

Hon Rom

ពាក្យថា Hon Rom បកប្រែថា «ចំបើង» ដែលជានាមរហស្សនាមសម្រាប់ឆ្នេរនេះ ដោយសារតែពណ៌ចម្រុះដ៏ប្លែកភ្នែករបស់វា។ នេះគឺជាឆ្នេរខ្សាច់ពណ៌លឿងចង្អៀតមួយលាតសន្ធឹងនៅជើងភ្នំ Hon Rom។ នៅរដូវស្លឹកឈើជ្រុះ ស្មៅនៅលើភ្នំប្រែជាពណ៌លឿងដូចចំបើង ហើយដីខ្សាច់នៅខាងក្រោមបង្ហាញពណ៌ស្រដៀងនឹងវាលខ្សាច់យ៉ាងច្បាស់។

នៅពេលព្រឹក និងពេលល្ងាច ផ្នែកមួយនៃឆ្នេរនេះផ្តល់អារម្មណ៍ដូចជាពន្លឺថ្ងៃត្រូពិកដ៏ភ្លឺស្វាង និងរស់រវើក។ នៅពេលថ្ងៃត្រង់ដ៏ក្តៅហួតហែង ដើមដំបងយក្ស និងគុម្ពបន្លាដែលដុះចេញពីដីបានផ្តល់នូវបរិយាកាសប្លែកម្យ៉ាង។ ផ្ទាំងថ្មដែលមានរូបរាងប្លែកៗដែលសឹកដោយសាររលកបោកបក់ ត្រូវបានគេមើលឃើញនៅពាសពេញទេសភាពពណ៌លឿងល្វឹងល្វើយ។ ជាមួយនឹងទឹកសមុទ្រថ្លាដូចគ្រីស្តាល់ ទេសភាពដ៏ស្ងប់ស្ងាត់ និងចម្ការដ៏ខៀវស្រងាត់ បានធ្វើឱ្យឆ្នេរនេះក្លាយជាទីកន្លែងដ៏គួរឱ្យចង់គយគន់ដូចសុបិនសម្រាប់គូស្នេហ៍ និងក្រុមគ្រួសារក្នុងការច្រៀងលេងកម្សាន្ត និងបោះជំរំញ៉ាំអាហារក្រោមពន្លឺពណ៌មាសនៃថ្ងៃលិច។

_{ប្រភព៖ Instagram - jujudemilneuf}

Bai Nho – Ganh Hang

ឆ្នេរ Bai Nho គឺជាឆ្នេរដ៏លំបាកទៅដល់មួយដែលអ្នកធ្វើដំណើរចូលចិត្តផ្សងព្រេងអាចទៅដល់បាន តាមរយៈផ្លូវដើរដ៏ចោត និងពោរពេញដោយស្មៅចេញពីផ្លូវតាមបណ្តោយឆ្នេរនៃកោះ Phu Quy។ ឆ្នេរនេះគឺជាឆ្នេរដ៏ស្រស់ស្អាត និងមានភាពបរិសុទ្ធបំផុតមួយ ដែលប្រៀបដូចជានារីដ៏ស្រស់ស្អាតកំពុងដេកលក់នៃកោះ Phu Quy ដូច្នោះដែរ។

ប៉ុន្តែឆ្នេរ បៃញ៉ូ (Bai Nho) ពិតជាមានតម្លៃសម្រាប់ការធ្វើដំណើរទៅកម្សាន្តដោយគ្មានមន្ទិលឡើយ។ ឆ្នេរដ៏រហោឋាននេះត្រូវបានបោសសម្អាតដើមឈើអស់ដោយសារខ្យល់ និងអាកាសធាតុ ដោយបន្សល់ទុកនូវធម្មជាតិក្នុងទម្រង់ដើមបំផុតរបស់វា។ ដុំថ្មធំៗពណ៌ខ្មៅឈរលេចធ្លោផ្ទុយស្រឡះពីខ្សាច់សក្បុស។ ទឹកសមុទ្រមានភាពថ្លាឆ្វង់នៅកន្លែងរាក់ ប៉ុន្តែក្លាយជាងងឹតស្លុប និងអាថ៌កំបាំងនៅពេលវាកាន់តែជ្រៅ។ ថ្មភ្នំភ្លើងពណ៌ខ្មៅចាប់ផ្តើមលេចឡើងដូចជាប្រផ្នូលមួយ នៅត្រង់កន្លែងដែលបាតសមុទ្រធ្លាក់ជម្រៅចុះទៅ ហើយរលកសមុទ្រចាប់ផ្តើមបោកបក់ខ្លាំង និងច្របូកច្របល់។

 

ច្រាំងថ្មចោទធំៗដែលឈរនៅជិតសមុទ្រ បូករួមនឹងការបោកបក់នៃរលក និងជំនោរទឹក បានបង្កើតឱ្យមានរន្ធប្រហោងមួយលេចឡើងនៅចំកណ្តាលសមុទ្រ ហើយប្រែក្លាយទៅជា "អាងហែលទឹកទឹកប្រៃ" ដ៏អស្ចារ្យ។ មកកម្សាន្តនៅទីនេះក្នុងអំឡុងខែមិថុនា នៅពេលដែលអាកាសធាតុពោរពេញដោយពន្លឺថ្ងៃ និងទឹកសមុទ្រពណ៌ខៀវស្រងាត់មានភាពស្ងប់ស្ងាត់ ភ្ញៀវទេសចរអាចថតរូបស្អាតៗរាប់មិនអស់ដើម្បីទុកជាអនុស្សាវរីយ៍ដ៏គួរឱ្យស្រឡាញ់។

ឆ្នេរ កេហ្គា (Ke Ga)

ឆ្នេរ កេហ្គា (Ke Ga) គឺប្រៀបដូចជាសួនថ្មធម្មជាតិមួយ ដែលមានវាលខ្សាច់ដ៏រាបស្មើឥតខ្ចោះ ហ៊ុមព័ទ្ធដោយច្រាំងថ្មចោទដ៏អស្ចារ្យ។ ជំនោរទឹកដ៏ស្ងប់ស្ងាត់ និងទន់ភ្លន់ ត្រូវបានកាត់ផ្តាច់ដោយផ្ទាំងថ្មដ៏ធំធេងដែលត្រូវបានរលកសមុទ្រច្រោះអស់រាប់កប្បរាប់វេរឱ្យទៅជាទម្រង់ចម្លែកៗជាច្រើន ដោយមានគែមមូលៗដូចជាពពក និងពពុះទឹក ដែលមើលទៅស្ទើរតែទន់ល្មើយ។ ដុំថ្មធំៗទាំងនេះត្រូវបានតម្រៀបពីលើគ្នាជាស្រទាប់ៗនៃពណ៌ ដោយមានពណ៌ត្នោតឥដ្ឋ និងពណ៌ទឹកក្រូចដីដុតលេចធ្លោចេញពីពណ៌ខៀវស្រងាត់នៃមហាសមុទ្រ។ ចូរឡើងទៅលើទីទួលខ្ពស់ ដើម្បីទស្សនាថ្ងៃលិចដែលលាបពណ៌ពិភពលោកឱ្យទៅជាពណ៌ក្រហមព្រាលៗ។

នៅពេលទឹកសម្រក គេអាចដើរចម្ងាយ ៥០០ ម៉ែត្រទៅកាន់កោះថ្មមួយ ដែលមានបង្គោលភ្លើងហ្វារដ៏ធំស្កឹមស្កៃឈរត្រដែត ជាប្រភពពន្លឺនាំផ្លូវចំកណ្តាលខ្យល់បោកបក់។ បង្គោលភ្លើងហ្វារនេះ គឺទាំងចាស់ជាងគេ និងខ្ពស់ជាងគេបំផុតនៅក្នុងប្រទេស ដែលជាស្ថាបត្យកម្មដ៏អស្ចារ្យឈរយ៉ាងអង់អាចទល់នឹងជើងមេឃ លេចចេញរូបរាងដូចជាចម្លាក់ដ៏វិសេសវិសាលចេញពីកណ្តាលព្រៃឈើ និងផ្កានៅលើកោះ។

 

សាកល្បងឡើងជណ្តើរវង់ ១៨៤ កាំទៅកាន់កំពូល ដើម្បីគយគន់ទិដ្ឋភាពសមុទ្រពីលើកម្ពស់ដ៏ខ្ពស់ត្រដែត។ ពីចំណុចមើលដ៏អំណោយផលនេះ មេឃនិងសមុទ្រហាក់រលាយចូលគ្នា ហើយបង្គោលភ្លើងហ្វារដែលធ្លាប់តែខ្ពស់ស្កឹមស្កៃ ឥឡូវនេះក្លាយជាចំណុចតូចល្អិតមួយនៅកណ្តាលពិភពលោកដែលមានពណ៌ប្រផេះ ពណ៌បៃតង និងពណ៌ខៀវ។